Een Akita Hondenleven met Kensho in de hoofdrol
15 weken oud (de 9e week in huis)
09-12-2005 > Als je slim bent vlucht je niet naar het hol van de leeuw !
Dit is een heel erg boze theemuts (sorry Tommie).
En het eindigt er weer mee dat Kensho zich ineens door iets onbenulligs laat afleiden. Hierna draaide hij om.
10-12-2005 > Kensho voelt zijn roots en stuift door de kou
11-12-2005 > Lekker los stoeien met andere honden in het bos
Daisy maakte de speelboog en wilde lekker spelen. Kensho was te serieus bezig met dominerende handelingen tegenover Murphy.
Hier rent Kensho dan alsnog achter Daisy aan.
En hij had alleen maar oog voor de hondjes. Deze joggers die in grote groepen voorbij kwamen werden niet eens opgemerkt.
Even later passeerden op het wandelpad een aantal hardlopers. Met hen heeft Kensho wel een stukje meegerend (want dat vind ie nu eenmaal erg leuk). Een van die mannen riep nog: "We nemen hem wel mee". Uit zichzelf kwam ie terug gerend toen het te ver weg werd. Dat geeft wel vertrouwen.
En wat had ie het naar zijn zin. Op een gegeven moment was ie zo moe dat ie puur op wilskracht door bleef rennen. Daarna bij de auto is ie op het grind gaan liggen en had daarna toch weer genoeg energie voor een trekspelletje.
Tussentijds heb ik Kensho wel moeten aanlijnen, zodat Murphy was rust kreeg want Kensho hield niet van ophouden. Daisy, een erg dominant teefje, werd wel met rust gelaten.
Hier stoven ze de vreemde hond achterna. Kensho liep het verst weg.
Dit bosje vonden ze allemaal erg interessant ruiken.
Soms denk ik 'wat is ie al groot' en dan ineens zie je dat het nog steeds een ukkie is.
15-12-2005 > Puppen Privé-les nr 5 van 5 (de laatste alweer dus, maar we hebben zoveel geleerd)
- Gedrag na 'opspring' commando gaan 'shapen'. Na 2 keer klappen mag ie springen, maar niet bijten. Dus als ie dat doet... negeren!
- Bij tegemoetkomende mensen eerder Kensho's aandacht trekken, omdat dat moeilijk (zo niet onmogelijk) is als ze al te dicht genaderd zijn.
- Kensho is erg kritisch over de lokatie en omstandigheden waaronder hij zijn grote boodschap moet doen. Het liefst wil ie dat ongezien doen tussen de bosjes, maar die mogelijkheid is er niet bij mij in de buurt. Op het veldje waar veel huizen op uit kijken en er veel verkeer is, doet ie het al helemaal niet meer. Het andere veldje geeft minder bekijks en verkeer, maar ook daar lijkt ie elk grassprietje te keuren. Ik moet hem nu gewoon x aantal minuten geven, doet ie het niet.. jammer maar dan gaan we verder. Laatst heb ik in de lunchpauze een uur gelopen en had ie nog niets gedaan, die kant moet het dus niet op. Anders zou ie het gaan ophouden, omdat ie niet naar huis toe wilt. En als ie wat doet, gaan we ook niet gelijk naar huis, dus die associatie kan ie alvast niet gaan leggen.
- Commando 'los' verder uitbouwen, door het commando te geven en dan pas het voertje te laten zien.
- Commando 'af' verder uitbouwen, door het eerder te geven (dus al bij de eerste intentie te gaan liggen) en langer te wachten met belonen en zelf eerst rechtop te gaan staan. Kensho blijft overigens goed en lang liggen, zelfs buiten voor de supermarkt waar hij wachtte op een signaal alvorens op te staan (volgens mij lag ie gewoon lekker ;-)).
- Kensho mist nog het inzicht in waar de lijn loopt. Hij loopt rustig aan de andere kant van een lantaarnpaal of boom om vervolgens te constateren dat ie niet verder kan richting mij. Altijd moet ik dan teruglopen, want hij gaat gewoon harder trekken. Grof geweld dus in plaats van even pas op de plaats en nadenken. Ik kan het hem gaan aanleren door het in scene te gaan zetten aan de korte lijn. Dan zelf 1 pas teruglopen en Kensho naar me toe lokken. En zo de afstand steeds verder uitbouwen.
- Strenger zijn met aan- en aflijnen bij het naar buiten gaan. Dus gewoon niet als Kensho springt, hapt of anderszins druk doet maar hem eerst laten zitten. Hij wil graag naar buiten, dus dan merkt ie vanzelf dat ie zijn zin pas krijgt als ie zich gedraagt. Het is gewoon erg vervelend als je probeert een druk hondje aan te lijnen, zoekend naar het oogje in de halsband terwijl ie naar je handen hapt.
- Het graven heeft een smeerboel opgeleverd in de tuin, omdat Kensho sterk genoeg geworden is de obstakels te verplaatsen die eerder het graven konden voorkomen. Omdat ie nu heeft gemerkt hoe leuk graven is, zal het erg moeilijk zijn dit nog af te leren. Ik zou me moeten verstoppen om hem dan aan het schrikken te maken zodra ie aanstalten maakt te graven (en dan mag ie niet zien dat ik hem liet schrikken). Dus bijvoorbeeld met een blikje knikkers.. of een supersoaker.
- Kensho is erg enthousiast als er bezoek komt, maar opspringen tegen mensen mag ie niet. Niet nu en niet als ie 70 cm schofthoogte meet. We zetten het in scene. Angelique belt aan. Kensho rent mee naar de deur. Ik laat hem buiten de gang wachten en doe de voordeur open. Dan lopen we naar binnen. Angelique negeert Kensho net zo lang totdat ie uit zichzelf laag blijft of gaat zitten (hij gaat vaak zitten als ie positieve aandacht wilt en in dit geval is het een goede reactie). Op dat moment krijgt ie van mij een beloning. Dit doen we 5 keer. Al bij de derde keer zag ik een grote verandering. Angelique stond op van de bank om weg te gaan. Kensho's reflex was om mee te lopen, maar hij keek achterom naar waar ik bleef en ik bleef op de bank zitten. Hij bleef daarom op het vloerkleed liggen. Toen de bel ging stormde hij weg naar de deur, maar maakte een plotseling halt ongeveer een meter voor de deur. Daardoor kon ik hem gemakkelijk voorbij lopen en kon de deur ook ongehinderd zijn draaicirkel maken. Toen vervolgens Angelique binnenkwam bleef Kensho laag en keek naar mij waar zijn beloning bleef.
Volgende week nog een fotosessie voor het Kangani werkboek. Kensho was als fotomodel goed bevallen.