De
Akita is een oud hondenras, afkomstig van de noordelijke Japanse provincie
Akita op het eiland Honshu.
In de tijd van de Samoerai zou de Akita diens vaste metgezel geweest zijn.
De sterke trouw en genegenheid voor zijn baas heeft ertoe geleid dat de
Akita een plaats is gaan innemen in de Japanse mythologie.
In 1931, na de geduchte uitdunning van het Japanse hondenbestand door
een hondsdolheids epidemie, en door invoering van de hondenbelasting (grote
hoeveelheden honden werden afgemaakt) nam de Japanse regering maatregelen.
De Akita werd onder andere verklaard tot nationaal erfgoed ter bescherming
van het ras.
De export van honden was toen niet langer toegestaan. Na de oorlog werden
echter toch vele honden door de Amerikaanse soldaten die terugkeerden
naar hun land, meegenomen.
Het verhaal van Hachiko,de hond van een professor aan de universiteit van Tokyo, illustreert de trouw en de zelfstandigheid van de Akita.
Iedere dag begeleidde Hachiko zijn baas naar het station en haalde hem daar in de middag weer op. Op een dag in 1925 kwam zijn baas 's middags niet opdagen. Hij was overleden aan een hartaanval. Hachiko bleef tot zijn dood naar het station toekomen om op zijn baas te wachten, 10 jaar lang.
De mensen die op het station werkten en kinderen vonden dit zo ontroerend, dat ze hem te eten gaven en hem verzorgden. Na zijn dood werd voor het "Shibyu"station in Tokyo een standbeeld voor hem opgericht. Hachiko is het onderwerp van veel Japanse kinderboeken.
De
Akita is goed waaks, een goede jager, geschikt voor vele taken, vrij onverstoorbaar,
past zich aan in nieuwe situaties. De Akita is een jager op groot wild
zoals het Wildzwijn, de zwarte beer en het hert. Hij is een goede werker,
indien gemotiveerd en in eigen tempo. In de omgang met volwassenen is
hij vriendelijk, maar afstandelijk tegen vreemden. Hij heeft graag gezelschap
maar dringt zich niet op. In de omgang met kinderen is hij goed. Kinderen
natuurlijk nooit alleen laten met een hond.
In de omgang met andere honden is een Akita overheersend. Hij benadert
honden op natuurlijke wijze en legt ze graag zijn wil op. Mits goed opgevoed
een gehoorzame hond, echter niet onderdanig. Gaat zijn eigen gang.
Een Akita moet regelmatig flink beweging krijgen. In de ruiperiode regelmatig
borstelen en kammen. De opvoeding van de Akita moet duidelijk en consequent
gebeuren, met veel geduld. Enig fysiek overwicht is noodzakelijk maar
een (te) harde opvoeding heeft een averechts effect.
- Algeheel voorkomen: Grote hond, robuust gebouwd, goed van verhoudingen en met veel substantie. Secondaire geslachtskenmerken bescheiden gedragen met veel adel en waardigheid.
- Proportie: De
verhouding hoogte tot lengte van het lichaam bedraagt 10:11
Gedrag en temperament: Het temperament is bedaard, trouw, volgzaam en gemakkelijk in de omgang, doch zéér dominant in de omgang met andere honden. - Hoofd: Ruime vlakke schedel, aan de voorkant breed met een duidelijk aangegeven stop en een goed zichtbare rimpel over het voorhoofd, matig ontwikkelde wangen, matig lange krachtige snuit. De neus is recht en heeft een dikke zwarte neusspiegel; een lichtere kleur is toegestaan bij witte honden. Gesloten lippen.
- Ogen: Naar verhouding klein, bijna driehoekig van vorm, goed uit elkaar geplaatst. Aziatische uitdrukking. Donker bruin van kleur. Hoe donkerder hoe beter.
- Oren: Naar verhouding klein, dik en driehoekig, licht naar voren neigend en duidelijk gespitst. Gescheiden door een matig brede tussenruimte en enigszins afgerond aan de punten.
- Gebit: Krachtig scharend gebit.
- Hals: Dik en gespierd, zonder keelhuid, in verhouding passend bij het hoofd.
- Lichaam: Hoge schoft, rechte korte rug, brede en gespierde lendenen, diepe borst en goed ontwikkelde voorborst. Matig gebogen ribben en goed opgetrokken buik.
- Ledematen: Schouders zijn matig schuin geplaatst en goed ontwikkeld. Voorbenen zijn recht en zwaar van bot. Ellebogen zijn tegen het lichaam geplaatst en middenvoeten enigszins schuin. Lange dijen, korte onderschenkels, sterke spronggewrichten. Matig gehoekt.
- Voeten: Dik, rond en aangesloten. Harde nagels. Kattenvoet.
- Staart: Hoog aangezet, dik, krachtig gekruld over de rug gedragen; uitgerold reikt de punt van de staart bijna tot aan het spronggewricht. De staart moet altijd gekruld zijn, naar rechts, links of dubbel gekruld.
- Gangwerk: Veerkrachtig en sterke bewegingen.
- Vacht: De bovenvacht is hard en recht, de ondervacht zacht en dicht. De schouders en de romp zijn bedekt met iets langer haar, het haar op de staart is langer dan de rest van het lichaam.
- Kleur: Rood, Brindle en wit. Alle kleuren behalve wit moeten het "Urajiro" vertonen. "Urajiro" is de witte vacht op de zijkanten van de kaak, onderkant van de kaak, onderkant van de borst, onderkant van het lichaam, onderkant van de staart en de binnenzijde van de benen.
- Schofthoogte: Reuen 67 cm, teven 61 cm. Er is een tolerantie van 3 cm naar boven of naar beneden.
- Fouten: Vrouwelijke lijkende man, mannelijk lijkende vrouw. Ondervoor- en bovenvoor bijter. Gevlekte tong. Te korte staart. Zwart masker, markeringen op witte achtergrond (Pinto). Schuwheid (angst).
- Diskwalificerende
fouten: Hangende staart. Hangende oren. Te lang van haar.
Als lid van de FCI rasgroep 5 “Spitsen en Oertypes”, heeft hij zijn drang naar onafhankelijkheid. Dat hij na goede opvoeding trouw en gehoorzaam is, betekent niet dat hij zich onderwerpt. Als u een Akita neemt, zult moeten accepteren dat u zich zult moeten aanpassen aan sommige natuurlijke karaktertrekken van het ras. Wanneer u het op kan brengen geduld te hebben voor een 'hond met een eigen mening', consequent te blijven en niet te accepteren wat u echt niet wilt, dan zult u zeker verknocht raken aan de Akita! Als u dit niet kunt of wilt, zult u geen liefhebber van het ras worden. Groot en sterk als hij is, schuwt hij geen krachtmeting met andere honden, om deze zijn wil op te leggen. Alleen voortdurende oplettendheid van zijn baas en vroegtijdige correctie, kunnen conflicten voorkomen. Dit is vooral bij reuen het geval. Een paar, reu en teef, is goed samen te houden.
De Akita is een goede jager, stil in de achtervolging. De meeste Akita’s zijn goede wakers. In de praktijk wordt het ras ook ingezet als geleidehond en reddingshond. Als sledehond is hij door zijn te rechte hoekingen geen winnaar. Hij kan niet te zwaar worden belast. Recreatief is er in de sneeuw echter veel plezier te beleven. Gehoorzaamheidsproeven kunnen met succes worden doorlopen, als men rekening houdt met het tempo van de Akita. Natuurlijk is het bezoek aan hondenshows voor velen een leuke bezigheid.
Als huishond is de Akita goed in een niet al te grote woning te houden. Binnenshuis zoekt hij een plekje om te gaan rusten. Hij rent van nature niet door het huis. Ook met uw huishond gaat u het beste een "hondencursus" volgen. Houd er rekening mee dat hij veel tijd buiten door moet brengen: lopen en snuffelen, ook bij slecht weer. Een enkel blokje om is te weinig! Hebt u een hekel aan kou en sneeuw, denk eraan, een Akita is dan op z'n best. Met warmte doet u hem (binnen en buiten) geen plezier.
U moet hem wel binnen uw gezichtsveld houden: zijn dominantie en jachtlust
kunnen andere dieren fataal worden en hij kan niet uitgelaten worden door
kleine kinderen. U dient zich dus, vóór aanschaf, terdege
te realiseren of de Akita in uw leven past, of dat u bereid bent zich
te schikken of aan te passen aan de karaktertrekken van de Akita en aan
zijn noden. Kunt u dit niet, dan zal het geen succesvol huisdier worden
en kijkt u misschien beter uit naar een makkelijker ras. Realiseert u
zich echter waar u aan begint en kunt u zich vinden in de voor én
nadelen, dan kunt u zich verheugen op een geweldige huisgenoot!
'Inleiding', 'Rasbeschrijving' en 'Kenmerken' overgenomen van de Nederlandse Vereniging voor Akita Inu's
'In de praktijk' overgenomen van Akita Inu Kennel Yumenoshima